ديگران را ببخشيد

پولس رسول میفرماید:
رفتار دیگران را تحمل کنید و آماده باشید تا ایشان را ببخشید. هرگز از یکدیگر کینه بهدل نگیرید. از یاد نبرید که مسیح شما را بخشیده است؛ پس شما نیز باید دیگران را ببخشید
(کولسیان ۳: ۱۳).
محبت یعنی بخشیدن؛ یعنی کنار گذاشتن و دور کردنِ کینهها. اگر نسبت به کسی کینهای در دل داشته باشید، قادر به محبت کردن نخواهید بود، نه به او و نه به کس دیگری. وقتی میبخشیم، احساس قدرت و انرژی میکنیم.
چنین عشق و محبتی مُسْری است؛ اگر چنین محبتی داشته باشیم، قطعاً به دیگران نیز سرایت خواهد کرد. آنگاه کینه و خردهحسابها را کنار خواهیم گذارد و حساب آنها را در دفتر حافظه ذهن خود نگه نخواهیم داشت. آنها را به زبالهدانی خواهیم ریخت و فکر خود را زبالهدانی کینهها و خردهحسابها نخواهیم ساخت.محبت به "همه"چنین عشقی است که سبب میشود همه مردم برای ما مهم گردند، همانطور که برای مسیح مهم بودند. چنین محبتی است که ما را متوجه نیازهای اطرافیانمان میسازد، و باعث میشود که با دیدی مثبت به نیازهای آنها نگاه کنیم و بکوشیم گامی در رفع آنها برداریم.چنین عشقی است که حتی دشمنان را نیز میبخشد. اما در اینجا یک نکته ظریف هست. وقتی راجع به "دشمن" سخن میگوییم، معمولاً دشمنان "بزرگ" و خطرناک در نظرمان مجسم میشوند. اما دشمنان کوچک چطور؟ "دشمنانی" که در خانه، یا محیط کار داریم؟
آیا میتوانیم آنها را نیز ببخشیم؟
آیا میتوانیم اشتباهات و خطاهای آنها را نیز که اغلب ناشی از ضعفی در شخصیتشان است، نادیده بگیریم و از آنها بگذریم ؟
عشقی که ناشی از روحالقدس باشد، قادر به چنین کاری میباشد.مسیح فرمود که برای دشمنان خود برکت بطلبیم؛ یعنی در مورد آنها غیبت و بدگویی نکنیم؛ خوبیهایشان را بگوییم؛ برایشان دعای خیر کنیم